12 خرداد 1399 ساعت 18:37

جلسه چهاردهم: ۹۵.۸.۲۹ مصادف با شب اربعین حسینی

انسان در طول زندگی روزمره خود همواره سعی بر پیشرفت و رسیدن به هدف دارد. شاید در طول مسیری که برای خود ترسیم کرده است، فراز و نشیب هایی را هم حس کند. ولی باید توجه داشت که ابتدا انسان می بایست سعی کند خود را در بهترین مسیر قرار دهد تا به هدف والا دست یابد. اگر انسان خود را در مسیر اصلی قرار ندهد، جز دردسر، گمراهی و گرفتاری و صرف وقت که بسیار اهمیت دارد، چیزی عائدش نمی شود.

محال است انسان به جز از راه سیدالشهداء(سلام الله علیه) به والاترین مقام که مقام توحید است برسد. سریان فیوضات و خیرات از مسیر حضرت سیدالشهداء(سلام الله علیه) است و پیشکار این فضیلت هم حضرت قمر بنی هاشم ابالفضل العباس(سلام الله علیه) می باشد. مسیر اهل بیت(علیهم السلام) مسیر ولایت است، مسیر عدالت است، مسیر حقانیت است، مسیر جهادگری است، مسیر جانبازی است و مسیر ازخودگذشتگی و شهادت است. اگر انسان می خواهد به قرب الهی برسد، مانند حضرت اباعبدالله الحسین(سلام الله علیه) و یاران وفادارش در زندگیش از خود بگذرد، چیزی را از خود نبیند و خود را به دیگران ترجیح ندهد که این فنا شدن مهم ترین و بالاترین اصل عرفان پس از بقا است که مخصوص ذات اقدس اله است.

برگرفته از سلسله دروس اعتقادی، تربیتی و معرفتی سجاد صیدآبادی

 

Template Design:Dima Group