06 اسفند 1398 ساعت 02:32

جلسه دهم: ۹۵.۸.۱۳

یکی از مهم ترین و ضروری ترین رفتاری که هر انسان می بایست در زندگی خود آن را عملی کند، ضرورت توجه به خدا است. اینکه ما انسان ها خدای سبحان را قبول داریم در آن شکی نیست؛ ولی اینکه چقدر در زندگی روزمره حواس مان به خداوند متعال هست، چقدر خداوند را در زندگی خود لمس می کنیم و چقدر همراه او هستیم بحث دیگری است که مجال سخن نیست. یکی از عوامل مهمی که موجب می شود انسان خداوند را از یاد ببرد و یا او را کمتر احساس کند، غفلت است. درواقع چنین غفلتی نشات گرفته از فریب ابلیس(لعنه الله علیه) است؛ مانند ماجرای ماهی بریان که به فرموده قرآن کریم راهی دریا شد، ولی "اَنسانیهُ مِنَ الشَّیطان"...

انسان می تواند دائما به یاد خدای سبحان باشد و با یاد او رفتار کند، با یاد او سخن بگوید و با یاد او تفکر کند و تصمیم بگیرد. گاهی اوقات انسان ها در مسیر زندگی خود دچار تردید شده و یا دچار سردرگمی و گرفتاری می شوند و تنها یاد خدای سبحان است که می تواند او را یاری دهد. نه تنها در چنین مواقعی، بلکه در تمام لحظات زندگی می بایست یاد خدای متعال انیس و مونس انسان باشد که در غیر این صورت هر فعلی، هر سخنی و هر رفتاری اَبتر خواهد بود.

برگرفته از سلسله دروس اعتقادی، تربیتی و معرفتی سجاد صیدآبادی

Template Design:Dima Group