07 آبان 1399 ساعت 02:34

جلسه پنجم: ۹۵.۷.۲۵

به گفته بسیاری از بزرگان و صاحب نظران علم مبتنی بر ادیان الهی بر سایر علوم شرافت و فضیلت دارد، چرا که  این مسأله متضمن سلامت و سعادت انسان است و انسان را به سوی رستگاری هدایت می کند و از سقوط و هلاکت او جلو گیری می نماید. انسانی که علم را بیاموزد، ولی علمش در پرتو دین واقع نشود، سارق است. درواقع چنین شخصی عِلم را از دستورات دینی سرقت کرده و حقیقتا بدون دریافت و پذیرش دین، چگونه می شود علم را به عمل رساند؟!

دین به انسان روش خوب زیستن و عمل کردن می آموزد، درحالی که عالِم بدون عمل مانند زنبور بی عسل می ماند. پس علم حقیقی در پرتو دین است که جلوه گر و مفید واقع می شود. انسانی که عالِم باشد، ولی دین نداشته باشد، نه تنها در خدمت رسانی دچار تزلزل می شود، بلکه تیشه به ریشه انسانیت و سعادتمندی می زند.

برگرفته از سلسله دروس اعتقادی، تربیتی و معرفتی سجاد صیدآبادی

Template Design:Dima Group